Ramakrishna, Pi'nin Hayatı ve çoklu din öğretisi Kaynak Yazı:Ramakrishna, Life of Pi, and learning from multiple religions Kevin Habits Mahatma Gandhi'nin şiddetsizlik ilkesi ve Sri Ramakrishna'nın dinlerin uyumuna olan tanıklığı: burada insan ırkının birlikte tek bir ailede büyümesini mümkün kılacak tutuma ve ruha sahibiz - ve Atom Çağında, kendimizi yok etmenin tek alternatifi budur. - Arnold Toynbee Ramakrishna büyüleyici bir figürdür: Manevi yetenekleri erken tanınan ve geliştirilen bir genç. Hindu geleneğine batmış bir Hint mistik. Yine de yıllarını tamamen İslam'ı ve ardından Hıristiyanlığı uygulamaya ve anlamaya adamış biri. Hatta İsa ve Allah hakkında rüya gibi vizyonlar görmeye başladı. Bu deneyimler sayesinde Ramakrishna, tüm dinlerin bir çekirdeği paylaştığını, ortak bir gerçeği içerdiklerini fark etti: Tüm dinleri uyguladım - Hinduizm, İslam, Hıristiyanlık - ve ayrıca farklı Hindu mezheplerinin yollarını takip ettim. Farklı yollarda da olsa, hepsinin adımlarını yönlendirdiği aynı Tanrı olduğunu buldum. Tüm inançları denemeli ve tüm farklı yolları bir kez geçmelisiniz. Nereye baksam bakayım, din adına kavga eden erkekler görüyorum -Hindus, Müslümanlar, Brahmos, Vaishnavas ve diğerleri. Ama Krishna denilenin de Siva olarak adlandırıldığını ve İlkel Enerji, İsa ve Allah'ın adını da taşıdığını asla düşünmezler - bin isimle aynı Rama... - Ramakrishna Pi'nin Yaşamı'ndaki ana karakter Piscine "Pi" Patel, Ramakrishna'ya çarpıcı bir benzerlik taşıyor. Pi de Hindu olarak yetiştirildi. Pi ayrıca dini repertuarına Hıristiyanlığı ve İslam'ı da ekledi. Pi ve Sri Rama örnekleri bana, kariyer yollarında, ilişkilerde ve hobilerde çeşitli ve değişen ilgi alanlarımız olduğu gibi, bir dini uygulamanın başkalarına olan ilgiyi dışlamak zorunda olmadığını gösterdi. Dini uygulamanın amacı daha iyi, daha derin, daha anlamlı bir yaşam sürmemize yardımcı olmaksa, neden birden fazlasına inanmak kesinlikle daha iyi bir fikir olmasın? Akademik alanlara bir benzetme yaparsak, genetiğin kendi başına güçlü bir disiplin olduğunu söyleyebiliriz, ancak bilgisayar bilimlerini de incelersek ve arayışları birleştirirsek, anlayışımız ve yeteneklerimiz ne kadar derin olur? Dinin tek eşli bir ilişki olması gerektiğini düşünebilirsiniz: evlilik gibi, bir kişiye bağlı kalsanız iyi olur. Ve bu, çoğu inanan olmasa da birçokları için doğru olabilir. Yine de en sadık çiftlerin bile hayatlarında farklı şeyler sağlayan birden fazla sağlıklı ilişki vardır: yakın arkadaşlar, işte gördükleri yöneticiler, hayran oldukları ve çalıştıkları rol modelleri, öğrendikleri ve büyüdükleri eski sevgililer. Yahudilik gibi bir ana dininiz olabilir. Sakinliği ve tarafsızlığı için bir Budist uygulamanız olabilir. Ve hatta – evet – titizliği ve tutkusu için İslami bir uygulama. En azından, bir tür multi-religiosity'nin yaygın olduğu bir dünya, anlayışı geliştirebilir ve dini çatışmayı azaltabilir. Ama bundan çok daha derine indiğine inanıyorum. Uzun zaman önce aynı sonuca varan birçok insan var. Sri Rama'nın yanı sıra, her biri kendi wikipedia girişlerine sahip, inançlar arasında neyin paylaşıldığını tanımlamak ve hatta onları Tolkien'in tek halkası gibi birleştirmeye çalışan Omnism ve Panteizm ve Hümanizm ve Üniteryen Evrenselcilik gibi hareketler olmuştur. Yahudi Budistler veya kısaca JuBus, Yahudi uygulamalarını ve kültürlerini Budist meditasyonu ve Doğu felsefesi ile birleştirmeye çalışırlar. Aldous Huxley, tüm manevi uygulamaların altında altta yatan bir ortak gerçeklik olduğunu kabul eden Perennial Felsefenin bir savunucusuydu: Çok Yıllık Felsefe, Sanskritçe formülde, tat tvam asi'de ('Senin sanatın'); Atman veya içkin ebedi Benlik, tüm varoluşun Mutlak İlkesi olan Brahman ile birdir; ve her insanın son sonu, gerçeği kendisi için keşfetmek, gerçekte kim olduğunu bulmaktır. - Aldous Huxley Üçüncü başkanımız Thomas Jefferson, İncil'e ve Kuran'a metinsel bilgeliğin kaynakları olarak yaklaşmaya çalıştı. Hatta doğaüstü olaylar olarak gördüğü şeylere yapılan referansları kaldırarak, bir aforizmalar ve zamansız bilgelik kitabı bırakarak kendi TJ İncil'ini kesip yapıştırdı. Bir de entelektüel dev David Foster Wallace'ın ibadetin doğasına bakış açısı var: Çünkü burada garip ama doğru olan başka bir şey var: Yetişkin yaşamının day-to-day siperlerinde aslında ateizm diye bir şey yoktur. Tapınmamak diye bir şey yoktur. Herkes tapıyor. Aldığımız tek seçenek neye ibadet etmemizdir. Ve belki de ibadet etmek için bir tür tanrı veya manevi- tipi bir şey seçmenin zorlayıcı nedeni - JC veya Allah, YHWH veya Wiccan Ana Tanrıçası veya Dört Yüce Hakikat veya bazı dokunulmaz bir dizi etik ilkeler olsun - taptığınız hemen hemen her şeyin sizi canlı yiyeceğidir. Paraya ve şeylere tapıyorsanız, hayatta gerçek anlama dokunduğunuz yerse, o zaman asla yeterince sahip olmayacaksınız, asla yeterince sahip olduğunuzu hissetmeyeceksiniz. Bu gerçek. Bedeninize, güzelliğinize ve cinsel cazibenize tapın ve her zaman çirkin hissedeceksiniz. Ve zaman ve yaş görünmeye başladığında, sonunda sizi üzmeden önce bir milyon ölümle öleceksiniz. Bir düzeyde, hepimiz bu şeyleri zaten biliyoruz. Mitler, atasözleri, klişeler, epigramlar, benzetmeler olarak kodlanmıştır; her büyük hikayenin iskeleti. Bütün hile, gerçeği günlük bilinçte ön planda tutmaktır. - DFW İnsanların haftalık maaşlarının yarısını en son iPhone'a harcamak için günlerce kamp yapma şekli; kadınların lüks el çantalarına ve erkeklerin koleksiyoncu saatlerine takıntılı olması, servetlerini ve kariyerlerini arayışlarına nasıl arayışlarına nasıl ayırdıkları; helikopter ebeveynlerinin çocukları için Ivy League kabul mektupları almak için hayatlarını ve uzuvlarını geçirmeleri. Bu rüyalara, dindar Hıristiyanların karmik reenkarnasyonu güvence altına almak için İsa ve Budistlerin mucizelerini takip etmek için harcadığı kadar zaman, duygu ve umut harcıyoruz. Etiket odaklı bir dünyada yaşıyoruz ve biz de etiketlere takıntılıyız. Biz YouTuber'lar, eski demokratlar, ovo-lacto vejetaryenler ve tek boynuzlu at startup çalışanlarıyız. Müslüman ve reformcu Yahudi ve Güneyli Baptist etiketlerdir, ancak bunlar birçokları arasında sadece birkaçıdır. Kendimizi bu "dini" etiketlerden daha fazlasına açabilir ve bunun için daha iyi olabiliriz. Açık olmak gerekirse, dinin bir insan içgüdüsü, hepimizin paylaştığı genetik bir bağış olduğuna ikna olmadım. Belki bu doğrudur, ancak bir ateist veya agnosti, inançlarını veya eksikliğini kıskanmam. Yine de Daniel Dennett gibi dinin bir spandrel, insan evrimindeki zihinsel aktivitenin bir tür eki olduğuna inanmıyorum. Gerçek şu ki – ve rakamlar tekrar tekrar kanıtlıyor – dünyanın daha az değil, daha dindar hale geldiği. Bu doğru, dünya din değiştiriyor. Öncelikle demografi nedeniyle. Ama aynı zamanda, Kuzey Amerika ve Batı Avrupa'da yaşayan ekonomik olarak şanslı olanlar, Tanrı(lar)ın hayatımızdan küçüldüğünü hissederken, Sahra altı Afrika'dan daha büyük Asya'ya kadar yakalama dünyası ruhsal olarak uyanıyor. 2010 ve 2050 yılları arasında, dünyanın toplam nüfusunun %35'lik bir artışla 9,3 milyara çıkması bekleniyor. Aynı dönemde, Müslümanların - yüksek doğurganlık oranlarına sahip nispeten genç bir nüfus - %73 oranında artması bekleniyor. Hıristiyanların sayısının da artması bekleniyor, ancak daha yavaş, genel olarak küresel nüfusla yaklaşık aynı oranda (%35). ...dini olarak bağlı olmayan nüfusun, mutlak sayı olarak artacak olsa bile, küresel nüfusun yüzdesi olarak küçüleceği tahmin edilmektedir. 2010 yılında, nüfus sayımları ve anketler, herhangi bir din ile özdeşleşmeyen yaklaşık 1,1 milyar ateist, agnostik ve insan olduğunu gösteriyor. 2050 yılına kadar bağlı olmayan nüfusun 1,2 milyarı aşması bekleniyor. Ancak, dünyadaki tüm insanların bir payı olarak, dini inancı olmayanların 2010“da %16”dan bu yüzyılın ortasına kadar %13'e düşmesi bekleniyor. –Pew Araştırması (kaynak) Pratik ve kalıcı bir gerçekliğin, dindar olmayanların bile kendine özgü, muhtemelen manevi inançlarına sahip olduğunu da unutmayalım: Genel olarak halkın %24'ü ve Hıristiyanların %22'si reenkarnasyona inandıklarını söylüyor - insanların bu dünyada tekrar tekrar yeniden doğacakları. Ve benzer sayılar (genel olarak halkın %25'i, Hıristiyanların %23'ü) astrolojiye inanıyor. Yaklaşık on Amerikalıdan üçü, çoktan ölmüş biriyle temas halinde olduklarını, neredeyse beşte biri hayaletleri gördüklerini veya huzurlarında bulunduklarını ve %15'i bir falcıya veya bir medyuma danıştığını söylüyor. ...onda altı yetişkinden fazlası (%65) bu çeşitli doğaüstü fenomenlerden en az birine (reenkarnasyona olan inanç, fiziksel şeylerde bulunan ruhsal enerjiye inanç, manevi uygulama olarak yogaya inanç, “nazar” inanç, astrolojiye inanç, ölülerle temas halinde olmak, bir psişik danışmak veya hayalet bir karşılaşma yaşamak) –Pew Araştırması (kaynak) Gördüğüm dünya, dinin çeşitli biçimlerinde her zamankinden daha yaygın ve daha gerekli olduğu bir dünya. Alain de Botton'un dediği gibi ve alıntı yapmaktan hoşlanıyorum: Tanrısız bir toplumda yaşamın tek tehlikesi, aşkının hatırlatıcılarından yoksun olması ve bu nedenle bizi hayal kırıklığına ve nihai imhaya hazırlıksız bırakmasıdır. Tanrı öldüğünde, insanlar - zararlarına göre - psikolojik merkez sahneye çıkma riski altındadır - Alain de Botton Biz o sahnede tam olarak duruyoruz. Işıldayan bir spot ışığı verildi. Yıldız sıramızın bir sonucu olarak, daha fazla ilaç (reçeteli ve yasadışı) almamız, daha yüksek oranlarda intihar etmemiz ve her zamankinden daha yüksek oranda akıl hastalıkları teşhisi konmamız tesadüf değil. Din, güçlü, kadim ve kanıtlanmış bir çare olmuştur. Toplumsal değişim ve teknolojik ivmenin gelgitlerinin ortasında zamansız bir çapa. Dindar değilseniz, dünyanın en büyük dinleri hakkında tarafsız bir çalışma yaparak bile hayatınızın iyileştirilebileceğine inanıyorum. Hindu ve Budist evrimindeki yerini anlamadan meditasyon yapmakta kendinizi rahat hissediyorsanız, o zaman Kuran'ı okumak ve özel bir dua etmek iyi olmalısınız. Ve eğer dindar bir inanç içindeyseniz, başkalarından öğrenmenin hiçbir zararı yoktur. Kitaplarını okuyarak başlayın. Muhtemelen kendi pratiğinizi geliştirecektir. Multi-religiosity'nin zaten lehine çalışan birkaç eğilimi var: Gittikçe daha fazla Amerikalı dinler arası evlerde yetiştiriliyor. Karışık din evliliklerinin sıklığı artıyor. Dünya küçülmeye devam ettikçe, farklı dinlere maruz kalmak sadece artacaktır. Seyahatler ve değişim yoluyla insanlar daha fazla kiliseyi, camiyi ve tapınağı ziyaret edecek, dini uygulamanın farklı yollarına maruz kalacak, yeni manevi topluluklarla tanışacak. Bu da ancak anlayışımızı ve işbirliğimizi artıklayabilir ve bu da bireyler olarak bizim için ve küresel toplum için iyi bir şeydir. Belirtmek istediğim son bir nokta. En çok ilgilendiğim multi-religiosity, farklı bilgelik geleneklerini tanıyan ve saygı duyandır. Bu, onları birleştirme girişimi değildir. "En iyi" dini geleneği yaratmaya çalışarak veya aralarında rekabeti artırarak daha iyi hizmet aldığımıza inanmıyorum. Bunun yerine, Bhagavad Gita'yı okuyarak, her gün meditasyon yaparak, Pazar günleri kiliseye giderek ve Rosh Hashanah ve Yom Kippur'a katılarak daha iyi insanlar olabileceğimize ve birlikte daha huzurlu, daha sabırlı bir küresel köy inşa edebileceğimize inanıyorum. Orijinal yazı iOS 17 translator ile Türkçeye çevrilmiştir. Olası hataları göz önüne alarak lütfen en üstteki orijinal metnin linkini gözden geçirin. @tabusal.com |
289 kez okundu
YorumlarHenüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın |