Birilerinin kutsalı ama benim için her yıl sıkıntı, öfke dolu hatta zaman zaman işkenceye dönüşen bir ayın daha sonuna geldik.
Bittiği için bayram etmek en başta benim ve benim gibilerin hakkı.
Ancak her türlü kutsallığı yükleyen, fetva üstüne fetva veren, sevaplarına sevap kattıklarını düşünenlerin neden bayram ettiğini asla anlamayacağım.

Yine de beni ilgilendirmez.

Başkasını rahatsız etmedikçe dürüst olmak kaydıyla özgürce düşünmek, inanmak veya inanmamak herkesin hakkıdır.
Ancak kendi adıma biliyorum ki:
Bugünden başlayarak yine birbirinin aynısı olan klasik bayram mesajlarının ardı arkası kesilmeyecek.
Sanki hiçbir şey yokmuş, yoksulluk, yolsuzluk, hukuksuzluk, adaletsizlik yapmamışlar gibi.

Emekçinin, emeklinin, yoksulun anlamını bile unuttuğu, çocukların, masumların, mazlumların nefes alamadığı çağımızda bayram mesajlarını, asılsız vaatleri kabul etmediğimi, etmeyeceğimin bilinmesini istiyorum.
Dilim, kimliğim, kültürüm prangalardan kurtulmadıkça, tüm ülke özgürlük ve eşitli içinde yaşamadıkça zaten hiçbir bayramın adı, anlamı yoktur benim için.

Bayramı olanlar kutlasın gönüllerince.
Bayramı barış, eşitlik, özgürlük, adalet, yaşam olan zelal yüreklere tek değil, tüm dillerden SELAM OLSUN.