Her şeyi bilir mi tanrılar?

Ne olduğuna, nasıl olacağına onlar mı karar verir?

Sonu gelmeyen katliamları, felaketleri, vahşetleri görürler mi?

Ya da görmek istemezler mi?

Hiroşiöma’yı, Nagazaki’yi gördüler mi mesela? 

Bugün 6 Ağustos. 

Kaç yüz bin canlı, insan, sırf Hiroşima' da yaşadığı için katledildi takvim sayfaları 6 Ağustos 1945i gösterirken.

Çok değil üç gün sonra, 9 Ağustos’ta Nagazaki’de de aynı şekilde. 

Üstelik yalnız Hiroşima’da, Nagazaki’de, yalnız 1945 te de değil. 

İnanca göre ilk insan Âdem ile Hava veya batı diliyle Edım ile Eva'yı yarattığından beri canlılar sürekli katledildi, zulümlere, vahşetlere maruz bırakıldı.

Roboski'ler, Dersim'ler, sayısız katliamlar, 10 Ekim'ler ve daha niceleri.

Tanrı veya tanrılar görmedi mi, göremedi mi, görmek istemedi mi bilemiyorum.

Engellemediğine göre görülüp görülmemesinin bir anlamı yok.

Hiroşima; 

6 Ağustos 1945 ten beri cellatların ilk nükleer bombasını kullandıkları şehir olarak anılıyor artık.

Tüm ideolojilerin, inançların, sistemlerin, insanlığın da bir kez daha öldüğü gün aynı zamanda.

Oysa Tanrı her şeyi bilendi, görendi. 

Adaletinden, gücünden, şefkatinden, iyiliğinden şüphe edilemezdi. 

Ne var ki, görülmedi, duyulmadı, ders alınmadı.

Ne Hiroşima’da, ne öncesinde, ne sonrasında. 

Cellatların karşısında aciz kaldı bilcümle yaratanlar, yaratılanlar.

Gökyüzünü kaplayan kör edici duman ve derileri kavrulmuş, can havliyle koşan çocuklar kaldı hafızalarda

Bu gün 6 Ağustos.

Bugün Hiroşima. 

Binlerce insan yaşamını yitirdi Hiroşima’da yaşadıkları için.

Onlarla birlikte her şey öldü. 

Her katliamda, kırımlarda öldüğü gibi.

Tanrı da tanrılar da öldü muhtemelen.

Yoksa mutlaka görür, görülür, görürlerdi.

Katliamlara, katliamcılara, cellatlara, izin verenlere, sessiz kalanlara tek değil, tüm dillerden LANET OLSUN.