Latince kökenli bir kavram olan intihar, kısaca insanın yaşamına çeşitli nedenlerle kendi eliyle son vermesi anlamına geliyor.

Ancak sadece bedensel olarak düşünülürse eksik kalır diye düşünüyorum.

Zira kişi veya kişilerin yaşamı sürse de birçok anlamda intiharı yaşayabilir.

Bedensel, ruhsal, ahlaki, ideolojik, inançsal, karakter intiharları ilk sıraya konulabilir.

Bireysel olduğu gibi toplu intiharlar da sıklıkla yaşandığını biliyoruz.

Söz gelimi, alevler içinde kalmış bir otomobile binmek, yüzme bilmeden derin sulara girmek, kendini asmak, damarlarını kesmek, kafasına sıkmak, sürekli olarak başkalarına iftira etmek, çamur atmak bireysel intihar eylemlerinden sadece birkaçıdır.

Doğasını talan etmek, sularını kirletmek, değerlerine sahip çıkmamak, dilleri, kültürleri, kimlikleri yok saymak, yasaklamak, ormanlarını, arazilerini, canlarını bile bile yakmak toplu intiharların ta kendisidir.

Yaşadığımız topraklarda ister bireysel ister toplumsal olsun, intihar eğilimi gittikçe artış göstermektedir.

Barış, dostluk, özgürlük kavramlarının yerini savaş, ölmek, öldürmek, yalanlar, iftiralar, nefretler almaktadır.

Ne kadar farkındayız, ne kadar içindeyiz bilemiyorum.

Her şeye rağmen intiharlardan değil yaşamdan, yaşatmaktan yana direnen zelal yüreklere tüm dillerden SELAM OLSUN.