• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/tabusalcom?ref=hl
  • https://twitter.com/tabusal
mahmut tarık
mahmuttarik@tabusal.com
hayat ciddi bir şaka
12/12/2014

güncel bir derdim var benim; bilebildiğim tüm sözcükler yolun kenarına sürüklemiş, bitişikliğini ve ayrılığını insanoğlunun.

hayatın fikirsel kırıntıları bir hasım ve bir hısımdan ibaret, ölümün kenar dörtlüsüne çalıştı ân. ve çoğunlukla yenildim geniş zamanlarda.

ve ölümün uyruğuna değen her yaraya tuz basmam gerekti.

bunu işittim sağırlığımın yalın zamanlarında. ne kadar da bencil bir aymazlığım vardı kim bilir…

kıvrımları mesela, bir sabah namazına kalkar gibidir zamanın. ucu nereye değerse değsin acemiliğim benden genç. ve şiiri bırakıp sigaraya başlıyorum çoğu zaman, dumanın süzülüşüne kapılıyorum, dudaklarımın yerini unutuyorum sorumsuzca ve karılmış tozun zerrelerini sayıyorum hafızamın yiğitliğine çarpan her eşiğinde.

mutluluk nedir mesela? hüzün nedir? gitmek ya da?

bir kaşığın içine hapsolmuş tek hücreli bir canlının dışına yansıyan örgütlülüğünü düşünemiyorum mesela. ilki düşünemiyorum, sonu da… uzağım her hücreme ve benden usta bir hücrenin çemberine sinmiş gibiyim her halimle.

ve acılarını çarpamıyorum yüzüne insanoğlunun. bu bir eksiklik. biliyorum.

tüm zamanların en zamansız talihi düşüyor payıma nedense. nedense her ödül bir ceza benim için. tersini anlayamıyorum zaten.

özgürlük mesela izafidir, irade onun gibi. sıkıntılı bir iştir. ve açıkçası, beni ilgilendirmiyor.

bir tırtıl niçin uçamaz? bir vaşak nerede aç kalır? bir ayı ne zaman üşümez? bir karınca neyi taşıyamaz? yaşamak nedir örneğin? ölü bir kuş uçabilir mi durmadan?

hayata sığdırdığım tüm anlamların gereksiz olduğunu işittim ateşle oynarken. buz dağının dip parçalarını eşeledim anlamsızlığın kemaline ererken.

ve durup durup yeni şeyler özledim. art arda koşan atların çığlını mesela. bir kayısı ağacına yalnızlığı aşılıyorum öylece. böyle ilintisiz sözler söylüyorum hoşnutsuzluğa. sözler ki ayrılığın kolyesidir, yadsımayın. bir sonraki satırda yaşlanıyorum oysa. hayat orta bir’den kalma bir öğretmenin verdiği kompozisyon ödevi gibi çıkıyor karşıma her seferinde: yanılmak üçüncü şahsın işidir!

kadere inanın çocuklar ve noktalama işaretlerine azamî uyun: giriş, gelişme ve sonuç. bu sizin için her zaman iyidir!

ve biliyor musunuz çocuklar? yaşarken yalnızdım hep çünkü bir balığın susayabileceği aklıma gelmedi hiç.


mahmut tarık | tabusal



2005 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

tuz ağacı - 07/04/2024
şiire sığınanlar için bir hiçlik felsefesi
zaman eskicisi - 26/03/2024
upuzun yürüyoruz ben ve yalnızlığım. sigara uzatıyorum uzunca, çakmağı unutmuş birimiz.
lay lay lay - 05/05/2023
şimdi uzat sesini çürümüş etine tanrının; yakılmış, tütsülenmiş, dağlanmış etine öylece. senin kelimlerindir ona can veren, onu hoşnut eden, kızdıran…ve sen… bir gürültüsün, bir görüntüsün bu kargaşada.
tanrının sakalları - 03/06/2022
unutuluyor her şey ve bir delinin belleğine kazınıyor.
inkâr - 24/02/2022
oysa şaşkınlığı yoktur cehaletin. cehalet ki tanrıların mayasıdır. ve inkârdır, sarsılmaz bir imanın her zerresine sinen.
oculus - 05/02/2021
ve kimse görmedi her şeyi gören bir gözün körlüğünü
herkes peygamber - 24/10/2020
“…gün güne söz söyler, gece geceye bilgi verir. ne söz geçer orada, ne de konuşma, duyulmaz sesleri.” Mez. 19: 2-3
bir sonraki ölüye ağıt - 04/02/2020
ey aşk, gülüyorsun. oysa ben ortasındayım hüznün. kederiyim tüm bu kalabalığın ve derilmiş tüm çiçeklerin.
işsiz tanrılar için el duası - 17/03/2019
ey yoktan var olan, adının harflerine hapsolan, bilgeliğin sınırına dayanıp tekrarlanan tanrım!
 Devamı